Suplementy diety

Czy wiesz, że:

Skład, oświadczenia i dokumentacja suplementów diety

W suplementach diety najważniejszym elementem oferty jest nie tylko pomysł na produkt, ale jego zgodność z wymaganiami rynku. Kupujący B2B będzie analizował skład, dawki, formy składników, etykietę, dokumenty, badania, termin przydatności, warunki przechowywania i sposób komunikacji. W tej kategorii nawet dobry produkt może zostać odrzucony, jeżeli jego oznakowanie lub claims są zbyt ryzykowne.

Suplement diety jest środkiem spożywczym. Oznacza to, że powinien być komunikowany jako produkt uzupełniający normalną dietę. Nie powinien być przedstawiany jako produkt leczniczy, środek zapobiegający chorobom ani substytut zróżnicowanej diety i zdrowego stylu życia. To podstawowa różnica, którą muszą rozumieć zarówno producenci, jak i importerzy.

Składniki, dawki i forma produktu

Przy ocenie suplementu kupujący sprawdza, jakie składniki zostały użyte i w jakich ilościach. Znaczenie mają witaminy, składniki mineralne, ekstrakty roślinne, aminokwasy, probiotyki, kwasy tłuszczowe, błonnik, enzymy, kolagen i inne substancje o działaniu odżywczym lub fizjologicznym. W każdym przypadku należy potwierdzić, czy dany składnik i jego dawka mogą być stosowane na rynku docelowym.

Ważna jest także forma chemiczna składnika, standaryzacja ekstraktu, zawartość substancji aktywnej, źródło surowca, czystość, obecność alergenów, substancje pomocnicze i stabilność w gotowym produkcie. Dwa suplementy opisane podobnie marketingowo mogą różnić się jakością i przydatnością handlową właśnie na poziomie składu.

Forma produktu wpływa na technologię i dokumentację. Tabletka, kapsułka, proszek, saszetka, płyn, shot, żelek czy pastylka mają inne wymagania produkcyjne, inne ograniczenia smakowe, inne ryzyko stabilności i inny koszt. Kupujący powinien pytać, czy producent ma doświadczenie z daną formą i czy może potwierdzić jej trwałość w wybranym opakowaniu.

Oświadczenia zdrowotne i język komunikacji

Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne są jednym z najwrażliwszych obszarów suplementów diety. W Unii Europejskiej komunikaty dotyczące wpływu produktu na zdrowie powinny być zgodne z dopuszczonymi oświadczeniami i warunkami ich stosowania. Nie wystarczy, że składnik jest popularny albo że podobne hasło pojawia się w reklamach konkurencji.

Komunikacja typu wspiera odporność, pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu, przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu albo wspiera prawidłowe funkcje psychologiczne może być dopuszczalna tylko wtedy, gdy spełnione są warunki dla konkretnego składnika i konkretnego oświadczenia. Treści sugerujące leczenie, zapobieganie chorobom, skuteczność terapeutyczną albo działanie podobne do leku powinny być unikane.

Dla eksportu ma to szczególne znaczenie, ponieważ rynek docelowy może wymagać innej wersji etykiety, innego zakresu claims albo osobnej weryfikacji lokalnej. To, co jest przyjęte w jednym kraju, nie musi być bezpieczne komunikacyjnie w innym. Dlatego kupujący powinien potwierdzić claims przed zamówieniem opakowań i rozpoczęciem sprzedaży.

Etykieta, notyfikacja i odpowiedzialność

W Polsce suplement diety wprowadzany po raz pierwszy do obrotu wymaga powiadomienia Głównego Inspektora Sanitarnego. Oznakowanie powinno zawierać między innymi nazwę suplement diety, zalecaną porcję dzienną, ostrzeżenie o nieprzekraczaniu tej porcji, informację o przechowywaniu poza zasięgiem małych dzieci oraz informację, że suplement nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety. Zakres obowiązkowych informacji zależy od przepisów i konkretnego produktu.

W eksporcie odpowiedzialność może wyglądać inaczej w zależności od rynku. Importer, dystrybutor, właściciel marki lub producent kontraktowy muszą ustalić, kto odpowiada za skład, etykietę, notyfikację, tłumaczenie, oświadczenia, dokumentację i kontakt z organami. Brak takiego ustalenia może opóźnić wejście produktu na rynek albo zwiększyć ryzyko po stronie kupującego.

Profesjonalny dostawca powinien umieć przekazać informacje potrzebne do oceny produktu: skład, specyfikację, etykietę, dane o surowcach, termin przydatności, warunki przechowywania, badania, certyfikaty, informacje o alergenach, opis procesu produkcyjnego i dokumenty jakościowe. Nie wszystkie dokumenty muszą być publiczne, ale ich dostępność w rozmowie B2B jest istotnym sygnałem wiarygodności.

• czy składniki i dawki są dopuszczalne na rynku docelowym,
• czy oświadczenia zdrowotne są zgodne z przepisami,
• czy produkt nie jest komunikowany jak lek,
• czy etykieta może być przygotowana w języku rynku docelowego,
• czy producent może dostarczyć dokumenty jakościowe i techniczne,
• kto odpowiada za notyfikację, rejestrację lub inne procedury lokalne.